Lezing

“Ik geef les in een droomfabriek”

Met zijn zachte stem weet hij de zaal te raken. Hier is een bevlogen leraar aan het woord. Hij houdt een pleidooi voor meer ruimte en meer contact. “Ik wil lesgeven vanuit contact met de leerlingen...”, vertelt Meester Bart. “Per slot van rekening ben ik er voor die leerlingen, en niet omgekeerd. Daarom vraag ik om meer ruimte van mijn schoolleiding. Meer ruimte en meer vertrouwen om de leraar te worden die ik wil zijn.”

Vastgepakt
‘Meester Bart’ heet eigenlijk Bart Ongering. Hij is mentor en geeft Engels op de Open Schoolgemeenschap Bijlmer. Met zijn blog en zijn columns is hij een hit op de sociale media. Hij leest één van die columns voor. Het gaat over Erik, een oud-leerling die hij ooit heel slecht nieuws moest brengen. “Zijn moeder vroeg me of ik hem wilde vertellen dat zijn vader een ongeluk had gehad en was omgekomen. Ik aarzelde, en vertelde hem het nieuws. Meteen sloeg de twijfel toe. Had ik het niet pedagogischer moeten brengen? Hij was kwaad, hij huilde. Uiteindelijk heb ik hem vastgepakt. Ik heb hem vastgehouden zoals zijn vader hem nooit meer zou kunnen vasthouden.”

Ik heb ruimte nodig om de leraar te worden die ik wil zijn.

Direct en gevoelig
Meester Bart mocht het verhaal van Erik opschrijven en publiceren. Ook het volgende verhaal dat Meester Bart vertelt, komt uit de dagelijkse praktijk. Als hij zijn leerlingen opdracht geeft een ‘brief aan zichzelf’ te schrijven daagt een van zijn leerlingen hem uit. “Gaat u zelf ook een brief schrijven, meester?” Dat doet Meester Bart, en dat tekent zijn aanpak. Betrokken, direct en gevoelig. Hij leest zijn brief uiteindelijk aan zijn leerlingen voor. Het gaat over de ruzies met zijn vader, over het graf van zijn moeder. Een van zijn leerlingen zegt: “U laat me huilen meester, maar de tranen zitten in mijn achterhoofd.”

Mijn schoolleider en ik, we werken aan hetzelfde.

Ruimte en vertrouwen
Dan komt Bart Ongering tot de kern van zijn pleidooi. Het verbond dat hij met zijn leerlingen sluit, daar moet ruimte voor zijn, ruimte die het huidige onderwijssysteem vaak te weinig biedt. Ongering: “Ik heb ruimte nodig van de schoolleiding om de leraar te worden die ik wil zijn. Ruimte en vertrouwen om les te kunnen geven vanuit direct contact met mijn leerlingen. Ik zie mijn schoolleider het liefst op school, met de deur van zijn kamer open. Mijn schoolleider en ik, we werken aan hetzelfde. Aan beter onderwijs, aan een betere school. Vertrouwen en ruimte, zo worden goede docenten nog betere docenten.”

Dromen...
Meester Bart sluit af met dromen. Als hij zijn lokaal binnenstapt, stapt hij tussen de dromen van zijn leerlingen. Dromen over de toekomst, over studies, over het echte leven daarbuiten. "Ik geef les in een droomfabriek. Maar," –zo wijst hij de zaal in– “ik zie ook dromen sterven in mijn lokaal. Wat ik zou willen bereiken, en dat is mijn droom, is dat ons onderwijssysteem zo wordt ingericht dat zo veel mogelijk van die dromen uit kunnen komen.” 

Voeg toe aan selectie