afsluiting Peter Heerschop

Jullie doen belangrijk werk. Vergeet dat niet.

Dan is de beurt aan Peter Heerschop. Hij reisde de afgelopen maanden regelmatig met de VO2020-tour mee, zag verschillende scholen en sprak daar met scholieren, docenten en beleidsmakers. En vandaag heeft hij ook de hele dag rondgelopen en hij deelt zijn bevindingen graag met ons.

“Mijn doel van vandaag is dat jullie vanaf kwart voor vijf een leuker leven hebben. En die taak neem ik serieus. Paul Rosenmöller begon deze dag met de foto van de peuter Aylan. Ik begin mijn lezingen ook vaak met die foto. En dan zet ik er een foto naast van een lange rij met vluchtelingen. En dan zeggen mensen bij Aylan: ‘Die hadden we kunnen redden.’ En bij die andere foto verzuchten ze dat het er nou eenmaal te veel zijn. En zo is het ook in het onderwijs. Eén leerling kunnen we nog wel redden, maar het zijn er gewoon zoveel.”

De zaal lacht onzeker. “Ja mensen”, zegt Heerschop, “ik begin net zo serieus als Paul.”

De belofte van genot 
In rap tempo passeren de onderwerpen van de dag de revue. “En toen kregen we Sander Dekker. Die zei dat het ging om verbetering. Ja inderdaad Sander! Verbetering!” De zaal lacht. “En dan Margriet Sitskoorn. Die had een fantastische presentatie. Die vrouw weet alles over het brein. Je wordt meteen verliefd op die vrouw. Althans, ik wel. Maar ik vind haar ook doodeng want ze kan je laten zeggen wat je wil. De mensen die bij haar presentatie waren, weten wat ik bedoel. Sitskoorn zei ook dat de belofte van genot sterker is dan het genot zelf. Dat herken ik heel erg van thuis. Maar dat zal de leeftijd wel zijn.”

Heerschop heeft ons vijf verhalen te vertellen. En we mogen daar zelf de rode draad in ontdekken. Het eerste verhaal gaat over liegen. Toon Gerbrands had in zijn verhaal gezegd dat je niet moet liegen, maar van Heerschop mag dat best. Hij illustreert dat met een verhaal over zijn dode konijn Zwartje. De zaal eet uit zijn hand.

Gebroken armen...
Vervolgens vertelt Heerschop een hilarisch verhaal over zijn eerste ervaringen als leraar. Die waren niet best. Binnen de kortste keren zat hij met twee leerlingen in het ziekenhuis. “Met twee gebroken armen.” Hij blijft erbij als de armen worden gezet en steunt zijn leerlingen. Dat betaalt zich later uit als een loodgieter hem matst. “Wat lief van je, dat je dat deed!” zegt hij tegen de loodgieter. “Maar dat spreekt vanzelf... U heeft mij toch ook geholpen, toen met die arm?”

Johan Cruijff
Kijk, zegt Heerschop: “Je krijgt wat je geeft.” Daarna schiet hij vol als hij over Cruijff praat. “Hij vertelde mij ooit dat hij misschien wel trotser was op het werk dat hij deed met de Cruyff Foundation dan wat hij ooit op het veld had gepresteerd. De blik van een kind dat plotseling iets kan, dat hij of zij daarvoor nog niet kon. Al is het maar het van de grond oprapen van een pen.” Cruijff staat voor iets wat wij allemaal willen, houdt Heerschop ons voor. “Dat je iets wil bereiken. Met iedereen. Allemaal. In het algemeen.” 

Waardevol werk
Peter Heerschop: “Die blik van dat kind. Niets is mooier dan dat. En dat mogen jullie doen, dat is jullie werk. Kinderen iets leren wat ze nu nog niet kunnen. Daar gaat het allemaal om. Vergeet dat niet, als je dadelijk naar de borrel gaat. Dat wil ik jullie echt meegeven. Dat je weet hoe belangrijk het werk is dat je doet. Denk daaraan!”

Nynke de Jong & Richard Derks
Voeg toe aan selectie