Werksessie 1

Oude langspeelplaten en nieuwe leerlingen

Zoveel mensen, zoveel wensen. En zoveel vragen en opmerkingen over het onderwijs. In de workshoprondes wordt geprobeerd om op die vragen een antwoord te vinden. Of om er in ieder geval met elkaar over van gedachten te wisselen. Livemagazine-schrijfster Nynke de Jong schoof bij twee workshops aan.

Wat voor kind wil je afleveren?

In het Onderdelendepot is een vraagbaak-sessie voor schoolleiders. Heeft je school zwakke punten? Kunnen er zaken beter? Of is alles al goed, maar heb je de ambitie om nóg beter te worden? Hier kun je je probleem voorleggen aan professionals die je helpen bij je verbeterroute.

En dat wordt enthousiast gedaan. In groepjes van vier of vijf -ieder met een eigen thema- wordt er druk gediscussieerd over zaken waar iedereen mee te maken krijgt. Zo is er een schoolleider die opmerkt dat zijn team alleen voor verandering en verbetering te porren is wanneer de inspectie dreigt langs te komen. Is de inspectie weg, dan zakt de boel meteen weer in. “Er zit ook een Calimero-effect in: we kunnen toch niet beter. Het is natuurlijk ook makkelijker om je eigen oude langspeelplaat af te draaien dan om eens iets nieuws te proberen.”

‘Is zo’n papiertje de enige graadmeter voor een goede docent?’

Verderop zit een groep met als onderwerp ‘strategisch vermogen’, waar een leider van een school uit Brabant uitlegt dat ze een nieuw schoolgebouw gaan bouwen. Maar dan moet natuurlijk wel vastgesteld worden wat voor school je de komende jaren wilt zijn. “Wat voor kind wil je afleveren?” De gesprekspartners vullen aan: “De kinderen die je over een aantal jaar binnen krijgt, zijn heel andere kinderen. Die leid je op voor banen die nu nog niet bestaan.”

Meer dan een papiertje

Genoeg te bespreken hier. Ik kijk een paar deuren verderop om het hoekje. Daar is de workshop ‘Bevoegd aan de slag’ bezig. Veel scholen worstelen ermee: goed functionerende docenten die niet bevoegd zijn. Wat doe je ermee? Verplicht laten bijscholen? Maar hebben ze daar de tijd wel voor? En is zo’n papiertje de enige graadmeter voor een goede docent? Zijn er niet veel meer factoren die meespelen?

Schoolleiders en -bestuurders uit heel het land zetten er hier een boom over op. De algemene tendens? Een goede docent is meer dan een papiertje. En je bevoegdheid is geen vrijbrief om vervolgens de rest van je leven achterover te leunen. Een docent leert zijn hele leven lang. Het is aan de school om die behoefte zo goed mogelijk te faciliteren. Daar kun je als school ook goede sier mee maken: wanneer je een werkgever bent die zijn werknemers de kans geeft om zich te ontwikkelen. Bottomline is dat er goede docenten voor de klas moeten staan, met hart voor de zaak en de wil om te leren. Hoe zij uiteindelijk in het onderwijs terecht komen, en waar ze vandaan komen, is dan niet belangrijk.

Nynke de Jong
Voeg toe aan selectie