Workshop

Regietheater over de autonomie van de leraar

De docent zou graag ook inspraak hebben in de koers van de school. Maar in de praktijk is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Het is een ingewikkeld spanningsveld, tussen docent en beleidsmakers. In deze workshop leren we daar spelenderwijs meer over.

Achteraan zitten turven
“We zijn heel erg gefocust op wat niet goed is, en wat goed gaat nemen we al snel for granted” zegt spelleider Veronique Obrie. “Je duikt heel snel in de rol van criticaster.” Want om van elkaar te leren moet je je veilig voelen, en open staan voor elkaar. “En veiligheid kun je niet afspreken, dat moet je creëren.”

Veiligheid kun je niet afspreken

We hebben het over lessen bijwonen. Heel goed voor je eigen ontwikkeling en voor de band tussen docenten. Maar ook doodeng. Hoe maak je dat minder eng? “Ik ging laatst bij de les van een collega kijken”, vertelt een docent. “Toen ik binnenkwam keek hij meteen naar mijn handen. Maar ik had geen pen en papier bij me, en geen laptop. Ik wilde niet achteraan gaan zitten turven om hem dat na de les onder de neus te wrijven.”

De rest knikt instemmend. Sowieso blijkt het bestuderen van elkaars lessen ontzettend nuttig, maar wordt het op veel scholen nog veel te weinig gedaan. “Ik associeer het toch meer met de onderwijsinspectie die achterin de klas komt zitten om een opmerkingenlijst af te vinken”, zegt een man. Maar een schoolleider vult aan: “Als het binnen een sectie niet lekker loopt, stel ik altijd voor om elkaars lessen te bekijken. En niet alleen van je collega’s van je eigen sectie. Kijk als docent Engels ook eens bij een docent exacte vakken. Kijk hoe die het doet. Stijlen kunnen compleet verschillen. Doe daar je voordeel mee.”

Stijlen kunnen compleet verschillen. Doe daar je voordeel mee.

Van bovenaf bepaald 
Een nieuwe scene. Een docent wil met de hele sectie naar het congres van de VO-raad. De rector luistert amper naar het voorstel, en wuift het weg. De docent doet zijn beklag bij een collega. “Alles wordt van bovenaf bepaald”, verzucht hij. 

“Waarom zijn hier eigenlijk zo weinig docenten?”, vraagt Veronique. Een levendige discussie volgt. De schoolleiders in deze zaal geven hun docenten zelf de keuze waar ze naartoe willen. Naar welk congres, welke extra cursus ze willen volgen en wat ze willen doen om de sfeer binnen de sectie goed te houden. “Wil je dan met zijn allen naar een congres? Prima,” roept iemand. “Maar wil je gewoon een avond met elkaar uit eten, dan is het ook goed. Als de sfeer daarna een stuk beter is, is dat me echt wel die duizend euro waard.”

Het is wel duidelijk: deze groep is eager om van elkaar te leren. Na elke scene wordt er open en eerlijk met elkaar gesproken over wat beter kan. Hier voelt iedereen zich veilig genoeg om met elkaar in gesprek te gaan.

Nynke de Jong
Voeg toe aan selectie